Trévières

Jesteśmy w Trévières. Dochodzi 19:00. Zmęczeni i głodni szukamy otwartej piekarni. W każdej miejscowości jest piekarnia, rzemieślnicza, z tradycjami i taką też znajdujemy. Zaopatrzeni w tutejsze przysmaki czekamy w aucie, aż przestanie padać. Mamy kilkanaście metrów do placu, na którym w czerwcu 1944 roku zrobiono zdjęcie zabitego żołnierza niemieckiego.

 

Trévières

TrévièresTrévières

Trévières

 

Wiosną 1944 r. we wsi Trévières znajduje się stanowisko dowódcy pułku grenadierów 916 (352. dywizja piechoty) dowodzonego przez Oberst Ernsta Gotha.

Wczesnym popołudniem, 8 czerwca 1944 r., 1. i 3. batalion 18. Pułku Piechoty (1. Dywizja Piechoty) ustanowione zostały naprzeciw Trévières. Pułk dowodzony przez pułkownika George’a Smitha Jr. został powstrzymany przez niemieckich żołnierzy pułku grenadierów 916. W następnych godzinach wieś była mocno bombardowana przez aliancką artylerię morską. Wieczorem 38 Pułk Piechoty (2. Dywizja Piechoty) dowodzony przez pułkownika Waltera A. Elliota wylądował na plaży Omaha i po uformowaniu został wysłany bezpośrednio do Trévières.

Postęp jest szczególnie wolny, spowalniany przez niemieckich snajperów. 38 Pułk Piechoty (IR) dotarł na północne obrzeża Trévières dopiero pod koniec 9 czerwca. Wróg jest mocno okopany i odparł wszelkie próby zdobycia wioski. Bateria C 81. Batalionu Broni Chemicznej otrzymuje dane o pozycji wroga i otwiera ogień do obrony niemieckiej w całej wiosce. Ostrzał prowadzą także 15 i 38 batalion artylerii polowej. 2. batalion 38. IR dowodzony przez podpułkownika Jacka K. Norrisa zaatakował od północy, zdołał przedostać się i dotrzeć do pierwszych osad, walcząc w nocy w Trévières.

Rankiem 10 czerwca Norris nadal wywierał silną presję na niemieckich obrońcach, którzy stopniowo wycofywali się poza wieś. Tuż przed 7 rano na Trévières spadają pocisku kolejnego ostrzału artyleryjskiego, a Amerykanie rozpoczynają ostateczny atak o 8 rano. 45 minut później Trévières jest pod kontrolą amerykańską.

 

TrévièresTrévières

 

Trzeba ruszać dalej. Następny przystanek to Bayeux. Jednak wjeżdżamy tylko obejrzeć katedrę w centrum miasta. Zaczyna się robić późno i do tego zrobiło się zimno, deszcz nie odpuszcza. Przed wjazdem do miasta na drodze D5A (Boulevard Fabian Ware) okalającej Bayeux znajduje się muzeum walk o Normandię. Niestety już zamknięte, ale przed budynkiem stoi kilka ciekawych pojazdów pancernych. Więcej o tym we wpisie Hetzer, Churchill Crocodile, M10, M4A1 Sherman. Po obejrzeniu katedry w Bayeux wracamy do Caen. Jednak zamiast jechać prosto autostradą N13 nadrabiamy kilometrów, aby przejechać przez miejscowość Creully. To już na pewno ostatni przystanek w dniu dzisiejszym przed powrotem do hotelu.

 

Dodaj komentarz