Saint-Aubin-sur-Mer i historia P-47

Do wsi Saint-Aubin-sur-Mer docieramy około godziny 8:40. Plaża i uliczka są puste. Czasem tylko przejedzie jakiś samochód lub przejdzie spacerowicz. Mieszkańcy utrzymują się głównie z turystyki. Tak też było i kiedyś. Stare pocztówki ukazują plaże pełne turystów rozkoszujących się wypoczynkiem na plaży.

 

 

6 czerwca 1944 przed lądowaniem alianckim było równie pusto jak dziś. Wieś Saint-Aubin-sur-Mer była najbardziej na wschód wysuniętą częścią odcinka Juno. Był to sektor Nan Red na którym lądowali Kanadyjczycy. Desant był poprzedzony bombardowaniem lotniczym, a na dwie godziny przed atakiem ostrzału dokonała aliancka marynarka. Atak piechoty na plażę zaczął się z dziesięciominutowym opóźnieniem o 8:10. Zadaniem wojsk kanadyjskich lądujących na tym odcinku było wzmocnienie Brytyjczyków idących na Caen oraz przejęcie i zabezpieczenie lotniska Carpiquet na zachód od Caen. Zajęcie Juno należało do 3. Kanadyjskiej Dywizji Piechoty i komandosów Royal Marines. Plaża była broniona przez dwa bataliony niemieckiej 716. Dywizji Piechoty, z elementami 21. Dywizji Pancernej w rezerwie w pobliżu Caen. Po wylądowaniu pierwszych jednostek na plaży, okazało się, że bombardowania i ostrzał z kanału La Manche były nieskuteczne. Obrona niemiecka była bardzo silna. Wiele barek desantowych zostało zniszczonych przez miny porozstawiane na całej plaży. Kompania A i B z North Shore Regiment dowodzona przez podpułkownika D. B. Buell’a miała do przebycia 90-metrową otwartą przestrzeń, zanim dotrze do wałów przeciwpancernych. Wspierał ich 10. Kanadyjski Pułk Pancerny (Fort Garry Horse), ale wielu żołnierzy zginęło zanim dotarli do osłony. Atak zostaje wzmocniony przez kompanie C i D.

 

 

Na starym zdjęciu za tym umocnieniem widać budynek. Dziś zamiast tego jest parking dla samochodów. Budynek jest widoczny na poniższym starym zdjęciu lotniczym.

 

Saint-Aubin-sur-Mer, D-DaySaint-Aubin-sur-Mer, D-Day

 

 

Na plaży znajdował się Widerstandsnest 27, czyli przeciwpancerny punkt oporu. W Wn 27 zostało zamontowane 50mm działo przeciwpancerne typu Vf600-SK, całkowicie osłonięte przed atakiem ze strony kanału, a które mogło ostrzeliwać całą plaże. Ogień z działa unieszkodliwił cztery czołgi. Ze strony niemieckiej odcinka broniła 5. Kompania Grenadier-Regiment 736 dowodzona przez Hauptmanna Rudolfa Grutera. Dopiero po godzinie 18:00 cała wieś Saint-Aubin-sur-Mer była już zdobyta i zabezpieczona.

 

 

Na plaży leży P-47 Thunderbolt z 365. Dywizjonu Fighter Bomber Group, 386. Eskadry Myśliwców U.S. Army Air Force. Samolot został uwieczniony jeszcze na jednym zdjęciu.

 

 

Na plażę samolot został wyrzucony 11 czerwca podczas przypływu i zaciągnięty pod wał. 10 czerwca 1944 roku pilot 2nd Lt (Second Lieutenant – podporucznik) John Alfred Weese podczas lotu patrolowego w okolicach miasta Cherbourg został zestrzelony. Przez radio zdążył przekazać informację o trafieniu, oraz że samolot stracił ciśnienie oleju. Kierując się na wschód chciał lądować awaryjnie na wodzie. Niestety podczas tej próby zginął. Jego ciało zostało wyłowione jeszcze tego samego dnia, a następnie został pochowany w tymczasowym grobie w pobliskim Berniers-sur-Mer. Pełny raport zestrzelenia podporucznika Johna Alfreda Weese składa się ze strony 1 i strony 2. Oprócz tego jest komunikat porucznika Valmore J. Beadrault odnośnie zaginięcia w akcji. Dziś grób Johna Alfreda Weese znajduje się na cmentarzu Bethlehem w Ann Arbor w stanie Michigan.

 

 

Jadąc dalej przemykamy drogą D514 na zachód. Za kilka minut będziemy w Bernieres-sur-Mer.